โครงงานที่หลงใหลในปี 2014
คำเตือน
โครงงานนี้จัดทำขึ้นในฤดูใบไม้ผลิปี 2014 ตอนที่ผมอายุ 14 ปีและกำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น ปัจจุบันมันค่อนข้างเก่าแล้ว และในตอนนั้นผมก็เป็นคนละคนกับตอนนี้ ดังนั้นโปรดเข้าใจว่าอาจมีข้อผิดพลาดด้านการสะกดคำและไวยากรณ์ นอกจากนี้ งานชิ้นนี้อาจดูไร้ประโยชน์และมีข้อบกพร่อง เพราะหัวข้อนี้มีความซับซ้อนมาก และในเวลานั้นผมเป็นเพียงนักเรียนมัธยมต้นเท่านั้น
เรื่องราวเบื้องหลัง
ตอนนั้นเป็นฤดูใบไม้ผลิปี 2014 และผมกำลังเรียนช่วงเดือนสุดท้ายที่เหลืออยู่ของการศึกษาระดับมัธยมต้น สำหรับโครงงานสุดท้ายของเรา เพื่อปิดฉากช่วงมัธยมต้น คือ โครงงานที่หลงใหล เท่าที่ผมจำได้ โครงงานที่หลงใหล เป็นโครงงานที่ใช้เวลาหลายเดือน ซึ่งเราได้รับโอกาสให้เลือกหัวข้อหนึ่งหัวข้อ ค้นคว้าเกี่ยวกับหัวข้อนั้น และนำเสนอสิ่งที่เราได้เรียนรู้
ในช่วงเวลานั้น ความฝัน/เป้าหมายของผมคือการเข้าสู่แวดวงฟิสิกส์ควอนตัม และสักวันหนึ่งเริ่มต้นบริษัทที่เราสามารถสร้างและนำคอมพิวเตอร์ควอนตัมออกจำหน่ายได้ ผมไม่แน่ใจว่าความฝันด้านการเป็นผู้ประกอบการนี้มาจากไหน แต่ไม่ว่าจะในรูปแบบใด มันก็อยู่กับผมเสมอ แม้กระทั่งในตอนนั้น
เมื่อรู้เช่นนี้ และด้วยแรงผลักดันที่จะเข้าสู่แวดวงฟิสิกส์ควอนตัม ผมจึงตัดสินใจว่าโครงงานที่หลงใหลของผมจะทำในหัวข้อ การเคลื่อนย้ายทางไกลเชิงควอนตัม (QT) ซึ่งก็คือการเคลื่อนย้ายข้อมูลควอนตัมจากผู้ส่งไปยังผู้รับที่อยู่คนละตำแหน่งกัน
สำหรับโครงงานนี้ ผมทุ่มเทอย่างหนักมาก ผมจำได้ว่าใช้เวลาหลายชั่วโมงต่อวันไปกับการค้นคว้า ดูวิดีโอ YouTube เป็นเวลาหลายสิบชั่วโมง ไปห้องสมุดใกล้บ้านเพื่อหยิบหนังสือเกี่ยวกับฟิสิกส์ควอนตัมมาอ่าน และใช้เวลาหลายสิบชั่วโมงอ่านหนังสือเหล่านั้น ผมยังจำได้ว่าตัวเองใช้เวลาหลายสิบชั่วโมงท่องเว็บ โดยเฉพาะ Wikipedia เพื่อพยายามทำความเข้าใจหัวข้อที่ซับซ้อนนี้
ในช่วงเวลานั้น ผมจดบันทึกไว้หลายหน้า โดยส่วนใหญ่เขียนด้วยมือ บันทึกเหล่านี้มีรายละเอียดมากและเขียนไว้อย่างสวยงาม จนถึงทุกวันนี้ผมก็ยังภูมิใจกับมัน นอกจากนี้ ผมยังทุ่มเทเวลาไปมากกับการเขียนรายงานและจัดทำงานนำเสนอ
หลังจากทำโครงงานนี้เป็นเวลาหลายสัปดาห์/หลายเดือน ผมและเพื่อนร่วมชั้นก็ได้นำเสนอผลงานของเราให้ครู ผู้ปกครอง และเพื่อนนักเรียนฟัง เมื่อทุกอย่างจบลง ผมจำได้ว่าผมได้เกรด A จากโครงงานนี้ และนำความหลงใหลในฟิสิกส์ควอนตัมติดตัวเข้าสู่ช่วงมัธยมปลาย
ระหว่างเรียนมัธยมปลาย หลังจากเรียนวิชาฟิสิกส์มาสองสามวิชา ผมก็ตระหนักว่าจริง ๆ แล้วผมไม่ได้เก่งฟิสิกส์ขนาดนั้น ผมสามารถเรียนได้และพยายามสนุกกับมัน แต่มันไม่ใช่สิ่งที่เป็นธรรมชาติสำหรับผม ผมใช้เวลาหลายชั่วโมงแล้วหลายชั่วโมงพยายามทำความเข้าใจหัวข้อที่ซับซ้อน เพียงเพื่อพบว่าเพื่อนร่วมชั้นส่วนใหญ่ของผมทำสิ่งเดียวกันได้ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ในช่วงเวลานี้ ผมยังศึกษาด้วยว่าฟิสิกส์ในระดับมหาวิทยาลัยจะเป็นอย่างไร และตัดสินว่าผมยังห่างไกลจากความเก่งพอที่จะประสบความสำเร็จอย่างโดดเด่นในสาขาฟิสิกส์ ด้วยเหตุนี้ทั้งหมด รวมถึงความจริงที่ว่าผมได้เกรด C เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในช่วงมัธยมปลายจากภาคการศึกษาแรกของวิชา AP Physics C ผมจึงตัดสินใจว่าจะไม่เลือกฟิสิกส์ควอนตัมเป็นเส้นทางอาชีพ ผมคิดว่าการจะประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างแท้จริงนั้น เราต้องทำสิ่งที่เราชอบและสิ่งที่เราเก่ง ผมชอบและเคารพฟิสิกส์ แต่ผมไม่เก่งด้านนี้ ดังนั้นในช่วงเวลานั้น ผมจึงลองเรียนวิศวกรรมเครื่องกล และจากนั้นก็วิทยาการคอมพิวเตอร์ในระดับมัธยมปลาย ก่อนที่จะลงหลักปักฐานและมุ่งมั่นกับวิทยาการคอมพิวเตอร์เมื่อถึงเวลาที่ผมเริ่มเรียนมหาวิทยาลัย
แต่โครงงานทั้งหมดนี้เป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยม ซึ่งจนถึงทุกวันนี้ผมยังนึกถึงด้วยความชื่นชม มันทำให้ผมเริ่มคิดถึงสิ่งที่อยากทำเป็นอาชีพตั้งแต่อายุยังน้อยมาก นอกจากนี้ยังทำให้ผมได้เรียนรู้สิ่งเจ๋ง ๆ และเตือนให้ผมระลึกได้ว่าผมชอบการเรียนรู้และการสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ มากเพียงใด
เนื้อหา
notes.pdf
บันทึกที่ผมจดไว้ขณะค้นคว้าหัวข้อของผม บันทึกเหล่านี้เขียนด้วยลายมือและสแกนเป็น PDF
essay.pdf
เรียงความฉบับสุดท้ายของโครงงาน ซึ่งส่งให้ครูตรวจและให้คะแนน
presentation.pdf
งานนำเสนอ PowerPoint ที่ผมจัดทำขึ้นสำหรับการนำเสนอของเรา