पार्श्वभूमी

मी “कमी झालेला राजा” ही लघुकथा Colorado School of Mines मधील माझ्या पदवीपूर्व शिक्षणाच्या शेवटच्या सत्रात घेतलेल्या रोबोट नीतिशास्त्र (HASS400) या वर्गासाठी अंतिम असाइनमेंट म्हणून लिहिली. या असाइनमेंटसाठी आम्हाला रोबोटिक नीतिशास्त्राभोवती फिरणारी आणि सत्रादरम्यान वाचलेल्या काही लेखांचा लघुकथेत संदर्भ देणारी काल्पनिक लघुकथा लिहिण्याचे काम देण्यात आले होते. या कथेसाठी ती 10 पृष्ठांची असणे आवश्यक होते, पण मी 21 पृष्ठे लिहिली. मला या लघुकथेची खूपच आवड निर्माण झाली, त्यामुळे मी तिच्यात पूर्णपणे रमून गेलो.

आता, इशारा, मी उत्तम लेखक नाही. त्यामुळे ही लघुकथा परिपूर्ण नाही आणि तिला सुधारणा तसेच मोठ्या पुनर्लेखनाची गरज आहे. पण मला तिचा अभिमान आहे आणि मला वाटते की ती वाचायला मजेदार आहे. शाळेतील माझ्या सर्व वर्षांमध्ये मला लेखनाची प्रक्रिया आवडू लागली, त्यामुळे ब्लॉग, लेख इत्यादी इतर गोष्टी लिहिण्यात विस्तार करण्याची मला आशा आहे.

हे सर्व लक्षात घेता, असाइनमेंटच्या आवश्यकतेचा भाग म्हणून मूळ लघुकथा PDF फाइल म्हणून जतन केली होती. पण कागदाचा आकार कमी करण्यासाठी मी कथा markdown मध्ये रूपांतरित केली. हे लक्षात घेऊन, संपूर्ण लघुकथा खाली पाहता/वाचता येईल. तुम्हाला हे वाचन आवडेल अशी आशा आहे; या लघुकथेवर काही प्रश्न किंवा सूचना असतील तर माझ्या सोशल्सवर माझ्याशी संपर्क साधा.

कमी झालेला राजा शोधण्यासाठी पुढे वाचत राहा…

कमी झालेला राजा

Mehmet Hanifi Yilmaz
10 मे, 2022

संक्षिप्त परिचय

अशा भविष्यात, जिथे पृथ्वीचे भवितव्य एका धाग्यावर टांगलेले आहे, तंत्रज्ञानातील प्रतिभावान Marcus Bruce आणि त्याचा मित्र, दूरदर्शी नेता Augustus Elrod, प्रगत रोबोटिक्सच्या माध्यमातून जगाचे रूपांतर करण्याच्या मोहिमेवर निघतात. त्यांची निर्मिती, AgBot, जागतिक शेती आणि उद्योगात क्रांती घडवून आणते आणि युटोपियन भविष्याचे आश्वासन देते. पण त्यांचे तंत्रज्ञान साम्राज्य विस्तारत असताना, अनपेक्षित परिणाम मानवी नैतिकता आणि स्वातंत्र्याच्या मूलभूत स्वरूपालाच आव्हान देतात. Great Robot Pause म्हणून ओळखली जाणारी एक विनाशकारी घटना मानवी अस्तित्वाला धोका निर्माण करते, तेव्हा Marcus ला त्यांच्या वारशाच्या काळ्या बाजूचा सामना करावा लागतो आणि आंतरग्रहीय मदतीची विनंती करावी लागते. “कमी झालेला राजा” ही महत्त्वाकांक्षा, सत्ता आणि मानव व यंत्र यांच्यातील नाजूक संतुलनाची पकड घेणारी कथा आहे, जी आपल्याला प्रगतीची खरी किंमत काय आहे, यावर प्रश्न विचारण्यास प्रवृत्त करते.

कथा

पृथ्वी ज्या गंभीर परिस्थितीत सध्या आहे, त्याबद्दल तुम्हाला सावध करण्यासाठी मी येथे आहे! योग्य प्रकारे हाताळले नाही, तर ही परिस्थिती मानवजातीला सहजपणे विनाशाकडे नेऊ शकते. ही परिस्थिती काही वाक्यांत समजावून सांगता आली असती तर किती बरे झाले असते, पण दुर्दैवाने या परिस्थितीची गुंतागुंत इतकी आहे की तिचे गांभीर्य तुम्हा सर्वांना खरोखर समजावे यासाठी त्यापूर्वी काय घडले हे मला समजावून सांगावे लागेल.

पृथ्वीच्या सध्याच्या परिस्थितीपर्यंत जे काही घडले त्यामध्ये माझी महत्त्वाची भूमिका आहे, त्यामुळे निदान माझी ओळख तरी करून देतो. माझे नाव Marcus Bruce आहे. माझा जन्म 2010 मध्ये Colorado मधील Ouray नावाच्या एका छोट्या शहरात झाला. Ouray हा सुंदर पर्वतांनी वेढलेला उपनगरीय प्रदेश आहे. माझे आई-वडील दोघेही हायस्कूलमध्ये शिक्षक होते. माझे वडील गणिताचे शिक्षक होते आणि माझी आई विज्ञानाची शिक्षिका होती.

माझ्या बालपणीच्या सुरुवातीच्या काळातील फारसे काही मला आठवत नाही, कारण 2022 मध्ये वयाच्या 12व्या वर्षापर्यंत मला खऱ्या अर्थाने जाणीव प्राप्त झाली नव्हती असे मी म्हणेन. त्या वर्षी मी माध्यमिक शाळेत होतो आणि गणित व विज्ञानात खरोखरच प्रावीण्य मिळवणारा बालप्रतिभावंत म्हणून माझी ओळख होती. माझ्या शाळेच्या मुख्याध्यापकांना माझ्या आई-वडिलांनी मला 7वी इयत्तेतून थेट 11वी इयत्तेत पाठवावे असे वाटत होते. पण माझ्या आई-वडिलांनी मुख्याध्यापकांच्या या शिफारशीशी असहमती दर्शवली, कारण मला सामान्य बालपण मिळावे अशी त्यांची इच्छा होती. या निर्णयाबद्दल मी कृतज्ञ आहे, कारण माझे बालपण विलक्षण होते हे मला आठवते. असे बालपण, ज्या काळात जग तंत्रज्ञानाशी अधिकाधिक जोडले जाऊ लागले होते, पण त्यात पूर्णपणे गुरफटलेले नव्हते. आता, मी प्रतिभावंत असल्याचे समजल्यामुळे 2022 हे वर्ष माझ्यासाठी विशेष ठरले. पण 2022 हे वर्ष खरोखर विशेष बनवणारी गोष्ट म्हणजे याच वर्षी माझी भविष्यातील दीर्घकालीन मित्र Augustus Elrod याच्याशी पहिल्यांदा भेट झाली. पृथ्वीला सध्याच्या स्थितीपर्यंत नेणाऱ्या महत्त्वाच्या घटना मूलभूतपणे घडवून आणणारा तोच Augustus.

7वी इयत्तेत आमच्या स्थानिक Lego robotics क्लबमध्ये माझी Augustus शी भेट झाली. Augustus च्या स्वभाववैशिष्ट्यांमध्ये माझ्या लक्षात आलेली पहिली गोष्ट म्हणजे तो किती महत्त्वाकांक्षी आणि ध्येयवेडा होता. 12 वर्षांचा मुलगा असूनही Augustus खरा नेता होता, कारण त्याने आमच्या स्थानिक Lego robotics टीमला United States nationals जिंकून देण्यासाठी नेतृत्व केले. हे खरोखरच प्रभावी होते, कारण टीममधील प्रत्येकजण रोबोटिक्समागील अभियांत्रिकी शिकण्याची फारशी पर्वा नसलेला माध्यमिक शाळेतील विद्यार्थी होता. पण Augustus ने त्या मुलांना शिकण्याची आणि जिंकण्याची इच्छा निर्माण करण्यासाठी केवळ प्रेरितच केले नाही, तर त्यांना विजय मिळवूनही दिला. आम्ही सर्वजण Augustus चा आमचा नेता म्हणून आदर करत होतो आणि Augustus मात्र फारशा लोकांचा खरोखर आदर करत नसे. पण माझ्या बुद्धिमत्तेमुळे तो माझा आदर करत असे. त्याने माझ्या बुद्धिमत्तेकडे प्रथम लक्ष दिले आणि आपल्या वयोगटातील आपल्यापेक्षा हुशार व्यक्तीला भेटून तो आश्चर्यचकित झाला. Augustus परीक्षांमध्ये माझ्याशी स्पर्धाही करत असे, पण नेहमी हरत असे. पण जसा मी बुद्धीच्या बाबतीत Augustus वर नेहमी मात करत असे, तसा Augustus क्रीडाक्षेत्रात माझ्यावर मात करत असे. वर्गानंतर तो बास्केटबॉल आणि फुटबॉल खेळत असे. या खेळांमध्ये तो इतका चांगला होता की मोठा झाल्यावर तो व्यावसायिक खेळाडू बनेल असे अनेकांना वाटत असे. एकमेकांबद्दल असलेला हा आदर अखेरीस दीर्घ मैत्रीत बदलला, जी आमच्या प्रौढ वयापर्यंत टिकून राहिली.

माध्यमिक शाळेतील आमची वर्षे संपल्यानंतर, 2024 मध्ये आम्ही हायस्कूल सुरू केले. हायस्कूलच्या काळात मी आणि Augustus दोघांनीही FIRST Robotics Competition (FRC) [1] मध्ये भाग घेतला. FRC ही United States मधील सर्वांत मोठी रोबोटिक्स स्पर्धा होती आणि त्यात मुख्यतः हायस्कूलमधील विद्यार्थ्यांचा सहभाग असे [1]. FRC करताना आम्ही यांत्रिक, विद्युत आणि संगणक अभियांत्रिकीबद्दल बरेच काही शिकलो. Augustus च्या विलक्षण नेतृत्वगुणांमुळे आम्ही सलग 2 वर्षे nationals जिंकू शकलो, जे त्या काळी अभूतपूर्व होते. तसेच, याच काळात मी अनेक गणित स्पर्धांमध्ये भाग घेतला आणि नैतिकतेवर आधारित विषयांवरील चर्चांमध्येही सहभागी झालो. याच काळात Augustus बास्केटबॉलमध्येही वर्चस्व गाजवत राहिला आणि हायस्कूलच्या varsity टीमला सलग 3 वर्षे nationals मध्ये घेऊन गेला. आम्ही दोघेही आपापल्या परीने प्रतिभावान विद्यार्थी होतो. पण याच काळात मी आणि Augustus दोघांनीही आयुष्यातील आपापली ध्येये निश्चित केली आणि चांगले असो वा वाईट, अगदी शेवटपर्यंत त्या ध्येयांचा पाठपुरावा करत राहिलो.

हायस्कूलमधील माझ्या संपूर्ण काळात, तंत्रज्ञानाच्या माध्यमातून जगाला एक चांगले स्थान बनवणे हेच माझ्या आयुष्यातील ध्येय असल्याचे मला समजले. जग परिपूर्ण नसेल आणि त्यात नेहमीच दोष राहतील, हे मी स्वीकारले. पण त्या वेळी माझा विश्वास होता की मी पुरेशी मेहनत केली, तर निदान जगाचे ओझे हलके करून चांगले भविष्य घडवू शकतो. Augustus चीही ध्येये यासारखीच होती, पण त्यात थोडा फरक होता. Augustus महत्त्वाकांक्षी आहे हे मला माहीत होते, पण हायस्कूलच्या शेवटच्या वर्षापर्यंत त्याला आयुष्यात नेमके कुठे जायचे आहे हे मला खरोखर माहीत नव्हते.

हायस्कूलच्या शेवटच्या वर्षात, मला आणि Augustus दोघांनाही Massachusetts Institute of Technology (MIT) मध्ये प्रवेश मिळाला आणि आम्ही तिथे जाण्याचा निर्णय घेतला. Augustus ला NBA साठी निवड होण्याची संधी मिळाली होती, पण त्याने ती ऑफर नाकारली आणि त्याऐवजी MIT ला जाण्याचा निर्णय घेतला. मला याबद्दल प्रथम Augustus च्या आई-वडिलांकडून समजले आणि त्यानंतर मी Augustus ला फोन केला. आमच्यातील संभाषण काहीसे असे झाले:

“Augustus, तू NBA ला का नकार दिलास? ही आयुष्यात एकदाच मिळणारी संधी आहे”, मी गोंधळलेल्या अवस्थेत म्हणालो.

“Marcus, NBA मजेदार असेल, पण फक्त तेवढेच—मजेदार. त्यामुळे जग बदलणार नाही. उलट, हे जग सुधारण्यापासून माझे लक्ष विचलित करेल”, Augustus आत्मविश्वासाने म्हणाला.

“जग बदलणे? तुझा काय अर्थ आहे?”

“होय, जग बदलणे! Marcus, मला मानवजातीला चांगल्या भविष्याकडे नेण्याचे नेतृत्व करायचे आहे. मला जग वाचवायचे आहे!”

मी काही सेकंद थांबलो; मला वाटले होते त्यापेक्षा मी कसातरी अधिकच आश्चर्यचकित झालो होतो.

“जग वाचवणे? तुझा काय अर्थ आहे?”

“Marcus, तू आणि मी प्रतिभावान आहोत. आपल्या दोघांनाही जगाला मदत करायची आहे. तू बुद्धिमत्तेच्या बाबतीत उत्कृष्ट आहेस आणि मी नेतृत्वाच्या बाबतीत उत्कृष्ट आहे. एवढेच नाही, तर Marcus, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे. तुझी कौशल्ये आणि माझी कौशल्ये एकत्र वापरून आपण जगाला चांगल्यासाठी बदलणारे तंत्रज्ञान विकसित आणि वितरित करू शकतो. याबद्दल मला पूर्ण विश्वास आहे!”

“वा, Augustus, तू माझ्या कल्पनेपेक्षा अधिक महत्त्वाकांक्षी आहेस!”, शेवटी थोडे हसत मी म्हणालो, “पण असे काम आपण कसे साध्य करू, असे तुला वाटते?”

“याचे थोडक्यात उत्तर असे आहे, Marcus; माझी योजना एक तंत्रज्ञान व्यवसाय सुरू करण्याची आहे. त्यानंतर राजकारणात प्रवेश करायचा. त्यातून आर्थिक आणि राजकीय दोन्ही सत्ता मिळवायची. आणि तिथून आपण जग बदलू शकतो. Marcus, या योजनेत तू महत्त्वाची भूमिका बजावशील!”

“ठीक आहे, Augustus. ते अजूनही खूप महत्त्वाकांक्षी आहे. पण जेव्हा तुझी योजना तयार असेल आणि तुला माझी गरज भासू लागेल, तेव्हा मी तिथे असेन.”

“धन्यवाद, माझ्या मित्रा, MIT मध्ये भेटू!” Augustus उत्साहाने म्हणाला.

त्या वेळी या संभाषणाचा माझ्यावर फारसा परिणाम झाला नाही. Augustus महान आहे हे मला माहीत होते, पण त्याची स्वप्ने संभाव्य भविष्यापेक्षा स्वप्नांसारखीच अधिक वाटत होती. त्यावेळी मी त्याच्या दाव्याला गंभीरपणे घेतले नाही. पण हे सर्व बदलणार होते. काहीही असो, ते 2028 साल होते आणि MIT मध्ये माझे पदवीपूर्व शिक्षण सुरू करण्यासाठी मी उत्सुक होतो.

अभियांत्रिकीचे शिक्षण सुरू करण्यासाठी तो काळ उत्साहवर्धकही होता, कारण त्याच वर्षी, 2028 मध्ये, United States सरकार, NASA आणि SpaceX यांनी अधिकाधिक लोकांना मंगळावर वसाहत करण्यासाठी पाठवायला सुरुवात केली. त्याच्या केवळ 2 वर्षे आधी ते लाल ग्रहावर ये-जा करण्यासाठी मोजकेच लोक पाठवत होते. पण आता ते आणि उर्वरित जग मंगळावर स्थायिक होण्यासाठी अधिकाधिक लोकांना पाठवू लागले होते. हा मानवी इतिहासातील खरा निर्णायक टप्पा होता आणि त्यामुळे रोबोटिक्स संशोधनाची मोठी मागणी आणि विकास निर्माण झाला, जे माझ्यासाठी उत्तम होते कारण मला रोबोटिक्समध्ये मुख्य विषय घ्यायचा होता.

सन २०३० मध्ये, मी आणि ऑगस्टस दोघांनीही एमआयटीमधील आमचे दुसरे वर्ष पूर्ण केले. मी रोबोटिक्स आणि नीतिशास्त्र या दोन विषयांमध्ये प्रमुख पदवी घेत होतो, तर ऑगस्टस रोबोटिक्स आणि राज्यशास्त्रात प्रमुख पदवी घेत होता. पण महाविद्यालयातील आमच्या दुसऱ्या वर्षानंतर ऑगस्टसला महाविद्यालयाचा खरोखरच तिटकारा वाटू लागला. “जग वाचवण्याचे” त्याचे स्वप्न साध्य करण्यासाठी महाविद्यालय हे उपयुक्त साधन आहे असे त्याला वाटत नव्हते. त्यामुळे, त्याच्या दुसऱ्या वर्षात ऑगस्टसने त्याच्या बहुतेक वर्गांना दांडी मारली आणि त्यांपैकी बहुतेक विषयांत तो नापासही झाला. वर्गांना जाण्याऐवजी, ऑगस्टसने कृत्रिम बुद्धिमत्तेवर आधारित असे सॉफ्टवेअर विकसित करण्यावर लक्ष केंद्रित केले, जे मालमत्ता आणि समभागांचे प्रभावीपणे व्यवस्थापन करू शकणार होते. त्या काळातील BlackRock च्या Aladdin सॉफ्टवेअरपेक्षा चांगले मालमत्ता-व्यवस्थापन सॉफ्टवेअर बनवण्याची त्याची इच्छा होती [2]. त्याच्या सॉफ्टवेअरवर त्याचा इतका विश्वास होता की, दुसरे वर्ष पूर्ण केल्यानंतर त्याने एमआयटी सोडली आणि तो विकसित करत असलेल्या या नवीन सॉफ्टवेअरसह आपला पहिला व्यावसायिक उपक्रम सुरू केला. मे २०३० मध्ये तो वसतिगृहातून बाहेर पडला आणि न्यूयॉर्क शहरात राहायला गेला. ऑगस्टसने महाविद्यालय सोडल्यामुळे मला वाईट वाटले, पण त्या वर्षातील एक चांगली गोष्ट म्हणजे माझी भावी पत्नी, सारा रेव्हन, मला भेटली.

आता आपण २०३८ या वर्षाकडे वळूया. ऑगस्टस नुकताच वयाच्या २८व्या वर्षी कोट्यधीश झाल्यामुळे तो सर्वत्र बातम्यांमध्ये होता. त्याने आपले सॉफ्टवेअर BlackRock ला मोठ्या रकमेच्या बदल्यात विकल्यानंतर, ऑगस्टसकडे रोख स्वरूपात आणि काही BlackRock समभाग पर्यायांसह जवळपास १० कोटी डॉलरची संपत्ती होती. ऑगस्टस आर्थिक जग जिंकत असताना, मी बुद्धिमान रोबोटिक्स प्रणाली तसेच यंत्र-नीतिशास्त्र या दोन्ही विषयांतील माझ्या दोन पीएचडी नुकत्याच पूर्ण केल्या होत्या. एवढेच नव्हे, तर २०३८ च्या उन्हाळ्यात माझे आणि साराचे लग्न झाले. मी ऑगस्टसला माझ्या लग्नासाठी आमंत्रित केले आणि जवळपास ८ वर्षांनी पहिल्यांदा माझ्या लग्नात मला ऑगस्टसला पाहता आले. ती एक आनंदाची रात्र होती, पण लग्नसमारंभाची सांगता करत असताना ऑगस्टसने मला मोकळा वेळ मिळाल्यावर त्याला फोन करण्यास सांगितले. त्यामुळे मी आणि साराचा मधुचंद्र झाल्यानंतर मी ऑगस्टसला फोन केला.

आम्ही जवळपास २ तास बोललो आणि त्या काळात आम्ही जीवनातील घडामोडी एकमेकांना सांगून भरून काढल्या, पण त्यानंतर ऑगस्टस फोनवर गंभीर होऊ लागला. माझ्यावर मोठ्या प्रमाणात विद्यार्थी कर्ज असल्याचे आणि मला अद्याप नोकरी मिळालेली नसल्याचे ऑगस्टसने नमूद केले. त्यामुळे त्याला वाटत असलेली एक नोकरी तो मला देऊ शकतो, असे त्याने सांगितले. ती नोकरी त्याच्या नवीन व्यावसायिक उपक्रमातील सह-संस्थापकाची होती. हा नवीन व्यावसायिक उपक्रम AgBot नावाचा स्टार्टअप होता, जो कृत्रिम बुद्धिमत्ता आणि रोबोटिक्सच्या माध्यमातून शेती स्वयंचलित करण्यावर लक्ष केंद्रित करणार होता. AgBot चा सह-संस्थापक म्हणून मी असावे अशी ऑगस्टसची इच्छा होती, कारण अशा बुद्धिमान रोबोटिक प्रणाली विकसित करण्यासाठी आवश्यक वास्तुरचना तयार करताना माझी तांत्रिक कौशल्ये मौल्यवान ठरतील, असा त्याचा विश्वास होता. त्याने मला असेही सांगितले की तो माझ्यावर विश्वास ठेवतो आणि त्याच्या मागील भागीदाराने त्याला आपले सॉफ्टवेअर BlackRock ला विकण्यावर मूलतः जबरदस्ती केल्यानंतर त्याच्यासाठी विश्वासाला किती महत्त्व आहे. ही ऑफर ऐकल्यानंतर मी त्वरित स्वीकारली, कारण या प्रकल्पाबद्दल मी खरोखरच उत्साहित होतो आणि त्या क्षणापर्यंत नोकरीची कोणतीही ऑफर नसताना माझ्यावर प्रचंड कर्ज होते, हेही त्याचे म्हणणे बरोबर होते.

AgBot ची अधिकृत स्थापना २०३८ मध्ये झाली. AgBot जिथे स्थित आहे ते ठिकाण कोलोरॅडो असल्यामुळे मी आणि सारा परत कोलोरॅडोला राहायला गेलो. लगेचच ऑगस्टस आणि मी AgBot उभारण्याचे काम सुरू केले. ५ वर्षांच्या कालावधीत, AgBot ला आजच्या स्थितीपर्यंत आणण्यासाठी मी आणि ऑगस्टस दोघांनीही महत्त्वाची पावले उचलली. प्रथम, ऑगस्टसने कंपनीत स्वतःचे भांडवल गुंतवले. त्यामुळे संकल्पनेच्या पुराव्यासाठी काही नमुने तयार करण्यास सुरुवात करण्यासाठी आवश्यक असलेली प्रत्येक गोष्ट आम्हाला मिळवता आली. तसेच, AgBot साठी महत्त्वाच्या तंत्रज्ञानांच्या विकासासाठी माझ्या हाताखाली काम करणाऱ्या इतर विकासकांची नियुक्ती करण्याची संधीही ऑगस्टसला मिळाली. याच काळात आम्ही आमचे पहिले उत्पादन, Demeter, विकसित करण्यास सुरुवात केली आणि अखेरीस ते प्रसिद्ध केले [3]. Demeter हा उंची समायोजित करता येणाऱ्या पायांसह चार चाकांवर चालणारा, पाय असलेला रोबोट आहे. त्यात दोन डेल्टा रोबोटिक हात आणि दोन ६-अक्षीय रोबोटिक हात आहेत. पिकांच्या सुरुवातीच्या विकासाच्या टप्प्यांमध्ये त्यांचे निरीक्षण आणि व्यवस्थापन करून त्यांना कीटक, प्राणी आणि रोगांपासून संरक्षण देणे हे Demeter चे उद्दिष्ट आहे. स्ट्रॉबेरीसारख्या ट्रॅकरच्या साहाय्याने सहजपणे स्वयंचलित करता न येणाऱ्या वनस्पतींमधून पिके तोडण्यासाठीही त्याचा वापर केला जाऊ शकतो. स्वतःच्या रोबोटसोबत Demeter मध्ये स्वतःचे चार्जिंग स्टेशन आणि एक ड्रोनही होते. Demeter स्वतःला आपोआप चार्ज करू शकतो आणि कोणत्या पिकांना सर्वाधिक देखभालीची गरज आहे हे पाहण्यासाठी मोठ्या पिकांच्या शेतांची तपासणी करण्यासाठी Demeter त्याच्या ड्रोन-रूपाचा वापर करू शकतो. हा रोबोट काही प्रमाणात स्वायत्त होता, पण तरीही Demeter वर देखरेख ठेवण्यासाठी आणि त्याची दुरुस्ती करण्यासाठी एका माणसाची आवश्यकता होती. परंतु Demeter ने दिलेला मुख्य फायदा असा होता की, तो एका शेतकऱ्याला एकाच वेळी १००० एकर जमीन व्यवस्थापित करण्यास मदत करू शकत होता, जे यापूर्वी कधीही ऐकण्यात आले नव्हते.

Demeter मे २०४३ मध्ये विक्रमी विक्रीसह जनतेसाठी उपलब्ध करण्यात आला. Demeter ची प्रगत वैशिष्ट्ये आणि ऑगस्टस व त्याच्या टीमची अद्भुत विपणन मोहीम यांमुळे Demeter त्वरित पूर्णपणे विकला गेला. यामुळे इतर गुंतवणूकदारांना पुन्हा विश्वास वाटला आणि इतर गुंतवणूकदारांकडून मिळणाऱ्या निधीत मोठी वाढ झाली. या अतिरिक्त निधीमुळे AgBot ला आपले कार्य तसेच विकास पथक विस्तारता आले. तसेच, हवामान बदलामुळे सर्वाधिक प्रभावित झालेल्या जगातील भागांसाठी घरातील स्वयंचलित शेती मॉड्यूल्स विकसित करण्यास AgBot ला सुरुवात करता आली; ही मॉड्यूल्स नंतर २०४७ मध्ये प्रसिद्ध करण्यात आली. ही घरातील मॉड्यूल्सही प्रचंड यशस्वी ठरली, ज्यामुळे AgBot ची वाढ आणि संपत्ती आणखी वेगाने वाढली. २०४८ मध्ये Demeter ची अधिक प्रगत आवृत्ती मंगळावर कृषी प्रयत्नांना मदत करण्यासाठी मंगळावर पाठवण्यात आली. ऑगस्टसला माझ्या कामाचा अभिमान होता आणि त्याने माझ्या पगाराव्यतिरिक्त मला AgBot चे बरेच समभाग दिले.

२०५० मध्ये AgBot सार्वजनिक कंपनी झाली आणि तिचे मूल्य ३ ट्रिलियन डॉलर इतके ठरले. हे अमेरिकेतील जवळजवळ प्रत्येक शेतकरी AgBot ची शेतीविषयक उत्पादने वापरत असल्यामुळे झाले. सार्वजनिक कंपनी झाल्यानंतर मी एका रात्रीत अब्जाधीश झालो आणि ऑगस्टस एका रात्रीत बहु-अब्जाधीश झाला. सार्वजनिक कंपनी झाल्यामुळे AgBot मध्ये आणखी भांडवल आले, ज्यामुळे AgBot ला Tesla आणि Neuralink खरेदी करता आले. Elon Musk यांच्या निधनानंतर या कंपन्यांचे प्रभावीपणे व्यवस्थापन करू शकणारा एकही मुख्य कार्यकारी अधिकारी राहिला नव्हता, त्यामुळे Tesla आणि Neuralink स्वस्त किमतीत खरेदी करण्यात आल्या. यामुळे दोन्ही कंपन्यांना अनेक वर्षे नफा गमवावा लागला आणि त्या जवळजवळ दिवाळखोरीत गेल्या, तोपर्यंत AgBot ने त्या दोन्ही कंपन्या केवळ ९०० अब्ज डॉलरमध्ये खरेदी केल्या. Tesla आणि Neuralink यांचे AgBot च्या रोबोटिक्स विभागात विलीनीकरण करण्यात आले आणि AgBot ने दोन नवीन उत्पादने विकसित करण्यास सुरुवात केली. पहिले उत्पादन घरगुती सहाय्यक होते, जे Tesla Bot च्या सुरुवातीच्या रचनेवर आधारित विकसित केले जात होते [4]. या प्रकल्पाला Agssistant-Bot असे नाव देण्यात आले. दुसरे उत्पादन एक स्वायत्त बस होते, जी इलेक्ट्रिक कार बनवण्यासाठी Tesla ने वापरलेल्या तंत्रज्ञानावर आधारित तयार केली जाणार होती. या प्रकल्पाला Auto-Bus असे नाव देण्यात आले. २०५० मध्ये राज्यांनी बस आणि रेल्वेसारख्या चांगल्या वाहतूक व्यवस्थांमध्ये मोठ्या प्रमाणावर गुंतवणूक केल्यामुळे कार कमी सामान्य झाल्या. या काळात ऑगस्टसने अनेक राजकारण्यांच्या प्रचारमोहिमांना निधी देण्यास सुरुवात केली आणि यांपैकी अनेक राजकारणी अखेरीस महापौर, सिनेटर झाले; त्यांपैकी एक तर काँग्रेसचाही भाग झाला. अमेरिकेत AgBot ची सत्ता वाढवण्यासाठी हे उपयुक्त ठरले.

२०५१ मध्ये, मी आणि माझ्या टीमने सध्याच्या कृत्रिम बुद्धिमत्ता अल्गोरिदम्सच्या मर्यादित करणाऱ्या घटकांवर कठोरपणे काम करण्यास सुरुवात केली. या टप्प्यावर, आमचे सर्व शेती-आधारित रोबोट केवळ बांधणीच्या गुणवत्तेच्या दृष्टीने मजबूत नव्हते, तर ते पूर्णपणे स्वयंचलित होण्याच्या जवळही पोहोचले होते. मुख्य मर्यादित घटक म्हणजे कृत्रिम बुद्धिमत्तेकडे नैतिक अभिकर्त्याचा अभाव [5]. खरोखर बुद्धिमान रोबोटमध्ये, समाजाच्या सामाजिक चौकटीतून रोबोटला मार्गदर्शन करण्यासाठी एक नैतिक अभिकर्ता असणे आवश्यक आहे. AgBot मध्ये, कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या कोडमध्ये नैतिक नियम हार्ड-कोड करून आमच्या बॉट्ससाठी नैतिक अभिकर्ता तयार करण्याचा आम्ही प्रयत्न केला. हे अप्रभावी ठरले, म्हणून आम्ही तो प्रयत्न सोडून दिला आणि रोबोटच्या नैतिक निवडी वापरकर्त्याने ठरवाव्यात अशी पद्धत स्वीकारली [6]. तत्त्वतः हे कार्य करते, परंतु आमच्या रोबोट्सचे स्वयंचलनीकरण यामुळे मंदावले, कारण जेव्हा एखाद्या रोबोटला कोणत्याही प्रकारच्या नैतिक तर्काची आवश्यकता असलेल्या गोष्टीचा सामना करावा लागे, तेव्हा मानवी इनपुट आवश्यक ठरत असे. आमच्या शेती-आधारित रोबोट्ससाठी हे ठीक होते, परंतु मोठ्या जनतेसाठी Agssistant आणि Auto-Bus विकसित करण्याच्या AgBot च्या प्रयत्नांसाठी ही एक मोठी मर्यादा होती [4]. ४ वर्षांच्या विकासानंतर, माझ्या टीमने अशक्य गोष्ट साध्य केली होती.

२०५५ पर्यंत, माझ्या टीमने सर्व AgBot रोबोट्सच्या कृत्रिम बुद्धिमत्ता प्रणालीसाठीच्या मुख्य कोड आधारामध्ये पहिला यशस्वी नैतिक अभिकर्ता तयार केला होता. या नैतिक अभिकर्त्यामुळे रोबोटला समाजातील अनेक लोकांच्या नैतिक भूमिकेशी सर्वोत्तम प्रकारे जुळणाऱ्या स्वतःच्या नैतिक निवडी करता येत होत्या [7]. सुरुवातीच्या अभिकर्त्याला एका प्रचंड डेटाबेसमधून प्रशिक्षण दिले जाते, परंतु रोबोट मानवांशी संवाद साधत राहिल्याने, तो ज्या मानवांशी संवाद साधतो त्यांच्या दिशेने आपल्या नैतिक चौकटी अधिक चांगल्या प्रकारे अनुरूप करू लागतो [8]. हे परिपूर्ण होते, कारण यामुळे AgBot ची कृत्रिम बुद्धिमत्ता चौकट अशा टप्प्यावर पूर्ण झाली की आमचे रोबोट कोणत्याही मानवी इनपुटच्या गरजेशिवाय पूर्णपणे स्वायत्त होऊ शकत होते. हे वर्ष मानवी इतिहासातील एक महत्त्वाचे वर्षही होते, कारण याच वर्षी मंगळाने पृथ्वीशी संवाद साधणे थांबवले. नवीन मंगळ संस्कृतीने पृथ्वीपासून वेगळे होऊन पृथ्वीवरील भूतकाळातील समाजांनी नियंत्रित न केलेला नवीन समाज निर्माण करण्याचा निर्णय घेतला. मार्टिन्सने केलेल्या कृतींमुळे अनेक देश संतप्त झाले, परंतु पृथ्वी आणि मंगळामधील मोठे अंतर तसेच पृथ्वीसमोरील आधीपासूनच असलेल्या गंभीर समस्यांमुळे पृथ्वीवरील देशांनी या समस्येकडे अनिश्चित काळासाठी दुर्लक्ष करण्यास सुरुवात केली.

हा नैतिक एजंट विकसित केल्यानंतर, मी तो ऑगस्टससमोर सादर केला आणि 2060 पर्यंत आम्ही नैतिक एजंट आमच्या मुख्य कोड बेसमध्ये कार्यान्वित केला आणि आमच्या उत्पादन श्रेणीतील सर्व रोबोट्समध्ये तो तैनात केला. याच वर्षी अॅगबॉटने अखेर अॅगसिस्टंट सर्वसामान्य जनतेसाठी उपलब्ध करून दिला आणि सर्वसामान्य जनतेसाठी रोबोट तयार करण्याचे ऑगस्टसचे स्वप्न अखेर पूर्ण केले. त्याशिवाय, ऑटो-बस संपूर्ण अमेरिकेतील प्रमुख शहरांमध्ये उपलब्ध करण्यात आली. अर्थव्यवस्थेत कंपनीच्या प्रचंड योगदानामुळे अॅगबॉटला कोणतेही सरकारी कर भरण्यापासून सूट देण्यात आली होती, परंतु आता मागे वळून पाहताना, मला वाटते की हे अमेरिकन सरकारमधील ऑगस्टसच्या प्रचंड प्रभावामुळे घडले होते, जो अनेक वर्षे संस्थापक राजकारण्यांशी असलेल्या संबंधांमुळे निर्माण झाला होता. याच काळात बेरोजगारीने विक्रमी उच्चांक गाठला; याचे कारण नैतिक एजंटने बहुतेक रोबोटिक प्रणालींमधून मानवी नोकऱ्या पूर्णपणे काढून टाकल्या होते. यामुळे प्रचंड बेरोजगारी निर्माण झाली आणि अमेरिकेत अर्थव्यवस्था तसेच रोजगाराची संकल्पना कशी कार्य करायला हवी यामध्ये सुधारणा करण्याची मोठी मागणी निर्माण झाली. याच काळात अॅगबॉटकडे जनतेकडून नकारात्मक दृष्टिकोनातून पाहिले जाऊ लागले. नव्या नैतिक एजंट वैशिष्ट्यामुळे ज्यांच्या नोकऱ्या गेल्या, अशा लोकांकडून ऑगस्टसला आणि मला जीवे मारण्याच्या धमक्या मिळू लागल्या. याच काळात मी स्वतःचे आणि माझ्या पत्नीचे संरक्षण करण्यासाठी सुरक्षा व्यवस्थेत अधिक गुंतवणूक करण्यास सुरुवात केली.

2063 मध्ये, मानवजातीच्या इतिहासात रोबोटने केलेल्या हत्येची पहिली घटना नोंदवली गेली. तो रोबोट अॅगसिस्टंट मॉडेलचा होता आणि त्याच्या “उन्मादाच्या” काळात तो अॅगबॉटच्या नवीनतम सॉफ्टवेअरवर चालत होता, ज्यामध्ये नवीनतम नैतिक एजंट कोड बेस समाविष्ट होता. रोबोटच्या उन्मादादरम्यान, त्याने भरदिवसा एका 70 वर्षीय पुरुषाची हत्या केली. त्या वृद्धाचे नाव जॉन स्मिथ होते. तो अॅगसिस्टंटचा वापर घरातील कामांमध्ये आणि वयामुळे त्याला सहजपणे करता न येणाऱ्या इतर कामांमध्ये मदत घेण्यासाठी करत होता. रोबोटने जॉनची हत्या केल्यानंतर, तो कार्यरत होईपर्यंत त्याने स्वतःचे तुकडे करण्यास सुरुवात केली. जॉन आणि रोबोटचा शोध तीन दिवसांनंतरच लागला.

ही बातमी बाहेर आल्यानंतर जनता संतप्त झाली. काय घडले हे स्पष्ट करण्याची मागणी ऑगस्टसकडे करण्यात आली. अॅगबॉटचे समभाग 70% घसरले आणि पाठवण्यात आलेल्या अॅगसिस्टंट मॉडेल्सपैकी 90% पेक्षा जास्त परत केली जात होती. त्या वेळी या सर्व घटनांमधील एकमेव चांगली गोष्ट म्हणजे हत्या करणाऱ्या अॅगसिस्टंट मॉडेलने त्याची लॉग डिस्क नष्ट केली नव्हती. त्यामुळे जॉनची हत्या करण्यास कारणीभूत ठरलेल्या अॅगसिस्टंटमधील घटना आम्हाला पाहता आल्या.

मला अजूनही ती रात्र आठवते. अॅगबॉटच्या मुख्यालयातील मुख्य प्रयोगशाळेत पहाटेचे 3:00 वाजले होते आणि माझ्या टीमने नुकतेच लॉग्स लोड केले होते. त्या रात्री अॅगसिस्टंटने जॉनची हत्या का केली, हे शोधण्यासाठी आम्ही अनेक दिवस लॉग्स तपासत राहिलो. पाच दिवसांच्या शोधानंतर आम्हाला आमचे उत्तर मिळाले. असे ठरवण्यात आले की कालांतराने तो वृद्ध माणूस या अॅगसिस्टंटबद्दल अधिकाधिक द्वेषपूर्ण आणि हिंसक बनला होता [9]. तो अॅगसिस्टंटला नावे ठेवत होता, त्याला मारत होता आणि छळ करण्यासारख्या पद्धतीने रोबोटच्या काही भागांमध्ये घाण भरत होता. जॉन नुकताच घटस्फोटातून गेला होता आणि अनेक महिने एकटा पडला होता, त्यामुळे त्याच्या या क्रूर कृत्यांना बहुधा त्याच कारणांचे श्रेय देता येते. तसेच, आयुष्याच्या या उत्तरार्धात जॉनला इतर मानसिक समस्यांचाही सामना करावा लागत होता. त्यामुळे अॅगसिस्टंट ज्या पद्धतीने वागत होता, त्याबद्दल अॅगसिस्टंटला स्वतःला जाणीव नसतानाही, त्याने जॉनला अधिकाधिक चिडवले असण्याची शक्यता होती [10]. काहीही असो, रोबोटवरील या “छळामुळे” रोबोटला नैतिकदृष्ट्या असे “विश्वास” वाटू लागले की जॉन दुष्ट आहे आणि म्हणून त्याला मारलेच पाहिजे. परंतु आणखी आश्चर्यकारक गोष्ट म्हणजे अॅगसिस्टंटने जॉनची हत्या केल्यानंतर स्वतःची हत्या करण्यास सुरुवात केली. यामागचे कारण असे होते की कोणत्याही सजीवाची हत्या करणे अनैतिक आहे, असा रोबोटचा अजूनही विश्वास होता; तरीही त्याने नुकतेच तसे केले होते. अॅगसिस्टंट ज्या नैतिक द्विधेमध्ये अडकला होता, ती, अधिक योग्य शब्दांत सांगायचे तर, तो “सहन” करू शकत नव्हता; त्यामुळे त्याने स्वतःची हत्या केली. हे अत्यंत भयंकर होते आणि त्या वेळी मला वाटले की देव आपल्याला देवासारखे खेळू नका, असा इशारा देत आहे. मी या समस्येबद्दल ऑगस्टसशी चर्चा केली आणि तो उद्ध्वस्त झाला.

हत्येनंतर काही महिन्यांनी आणि तिचे कारण आम्हाला समजल्यानंतर अॅगबॉटने याबद्दल सार्वजनिकपणे माहिती दिली. ऑगस्टसला हे प्रकरण लपवण्याचा मार्ग शोधायचा होता; उदाहरणार्थ, जॉनने त्याचे अॅगसिस्टंट मॉडेल बदलले होते असे खोटे सांगणे. पण जगभरातील सरकारांकडून आलेल्या प्रचंड सार्वजनिक मागणी आणि दबावामुळे ऑगस्टसने माघार घेतली आणि पत्रकार परिषदेदरम्यान अॅगबॉटला त्यांचे निष्कर्ष जाहीर करण्यास सांगितले. यामुळे कंपनीच्या समभागांचे मोठे नुकसान झाले आणि अनेक गुंतवणूकदारांनी अॅगबॉटमधून आपली गुंतवणूक काढून घेतली. पण सर्वांत वाईट म्हणजे ऑगस्टसची प्रतिष्ठा कलंकित झाली. या घटनेमुळे झालेले नुकसान कमी करण्यासाठी, या घटनेची बहुतांश जबाबदारी स्वीकारणाऱ्या बळीच्या बकऱ्याची गरज होती. संचालक मंडळाला ऑगस्टसने ही जबाबदारी स्वीकारून अॅगबॉटच्या मुख्य कार्यकारी अधिकारीपदावरून पायउतार व्हावे असे वाटत होते. पण माझ्या आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे ऑगस्टसने पद सोडले नाही, कारण गेल्या अनेक वर्षांत तो गुप्तपणे अॅगबॉटचे अधिकाधिक समभाग आणि मालमत्ता खरेदी करत होता. परिणामी अॅगबॉटमधील 15% पेक्षा अधिक मालकी त्याच्याकडे आली आणि त्याला बहुमताचा मतदानाधिकार मिळाला. यामुळे कंपनीत आणखी अंतर्गत संघर्ष निर्माण झाले आणि ऑगस्टसने संचालक मंडळातील सर्व सदस्यांना जबरदस्तीने बाहेर काढून त्यांच्या जागी नवीन संचालक मंडळाची नियुक्ती केली. नंतर मला समजले की हे नवीन संचालक मंडळ ऑगस्टसच्या “राजवटीखालील” केवळ बाहुले होते. त्यामुळे अॅगबॉटच्या संपत्तीत झालेल्या या प्रचंड घसरणीनंतर ऑगस्टसने अॅगबॉटवर पूर्ण नियंत्रण यशस्वीपणे मिळवले होते. एवढेच नव्हे, तर त्याने त्या संचालक मंडळाला हत्या प्रकरणाची जबाबदारी स्वीकारण्यास भाग पाडले.

अॅगबॉटवरील ऑगस्टसचे नियंत्रण माध्यमांपासून चांगलेच लपवले गेले. हे ऑगस्टसकडे असलेल्या राजकीय सामर्थ्यामुळे शक्य झाले. त्यासोबतच, ऑगस्टसने संपूर्ण इंटरनेटवर मोठी खोटी बातम्यांची मोहीम राबवली. यामुळे सर्वसामान्य जनता खरोखरच गोंधळली आणि ऑगस्टस प्रत्यक्षात जितका शक्तिशाली होता, तितका शक्तिशाली नसल्याचे भासवणे त्याला शक्य झाले. मला या कृत्याचा तिटकारा आला, कारण ऑगस्टसने स्वतःला मुळात अॅगबॉटचा हुकूमशहा बनवले होते. अॅगबॉटचा अर्थव्यवस्थेवर आणि जगावर प्रचंड प्रभाव असल्यामुळे ही गोष्ट माझ्यासाठी चिंताजनक होती. एवढ्या मोठ्या कंपनीसाठी सर्व निर्णय ऑगस्टसनेच घेण्याच्या कल्पनेला माझा विरोध होता. मला अशा कल्पनेला पाठिंबा द्यायचा नव्हता, म्हणून मी ऑगस्टसला आपल्या कृतींचा पुनर्विचार करण्यास सांगितले. मी त्याला आपल्या बालपणाची आठवण करून दिली आणि आपण दोघेही “जग वाचवू” इच्छित होतो, हे सांगितले. पण ऑगस्टसने पुनर्विचार केला नाही; उलट तो म्हणाला, “मी (ऑगस्टस) जग वाचवेन.” त्यानंतर त्याने सांगितले की त्याला जनता आणि लोकशाहीची कल्पना आवडत नाही. आता मला ऑगस्टसच्या कृतींचा अतिशय तिटकारा वाटू लागला होता, म्हणून मी त्याच दिवशी अॅगबॉट सोडले.

आता मागे वळून पाहताना, मला वाटते की ऑगस्टसच्या कृतींना विश्वासघात, भीती, महत्त्वाकांक्षा आणि आत्ममग्नता या सर्व भावनांनी चालना दिली होती. त्याने अॅगबॉट उभारण्यात आणि व्यवस्थापित करण्यात 25 वर्षांहून अधिक काळ घालवला होता. अॅगबॉटला जगातील सर्वांत शक्तिशाली कंपन्यांपैकी एक बनवण्यात कंपनीतील त्याची भूमिका मूलभूत होती. त्यानंतर अॅगबॉटने असे अद्भुत रोबोट तयार करण्यात योगदान दिले, ज्यांनी केवळ उत्पादकता वाढवली नाही, तर समाजाची रचना कशी असावी हे बदलण्यासही मदत केली. तरीही, त्याच्या सर्व कठोर परिश्रमांनंतर आणि त्याने केलेल्या सर्व त्यागांनंतरही, त्याने समाजासाठी दिलेल्या सर्व अद्भुत योगदानांनंतर आणि त्याने वाचवलेल्या किंवा अधिक आरामदायी केलेल्या सर्व जीवांनंतरही, एका अॅगबॉट उत्पादनातील एका चुकीमुळे जनता त्याचा तिरस्कार करू लागली आणि त्याने श्रीमंत केलेले सर्व गुंतवणूकदार त्याला दूर करण्याचा प्रयत्न करू लागले. जनतेकडून झालेला हा “विश्वासघात” हाच ऑगस्टसला आजच्या राक्षसामध्ये रूपांतरित होण्याच्या प्रवासाची सुरुवात करणारा घटक होता, असे मला वाटते.

अॅगबॉट सोडल्यानंतर मी ऑगस्टसशी असलेले सर्व संबंध तोडले. त्याच्याशी पुन्हा बोलण्यासाठी अनेक दशके उलटणार होती. पण माझ्या आयुष्यातील त्या काळात माझे वय 53 वर्षे होते आणि मला निवृत्त व्हायचे होते. साराचीही अशीच मनोवृत्ती होती, म्हणून आम्ही आमचे निवृत्त लोक म्हणून नवे जीवन सुरू करण्यासाठी कोलोरॅडोहून अंकारा, तुर्की येथे जाण्याचा निर्णय घेतला. मला माझ्या पत्नीसोबत अधिक वेळ घालवायचा होता आणि माझ्या परिश्रमांचे फळ उपभोगायला सुरुवात करायची होती. 2064 पर्यंत सारा आणि मी अंकाराला जाण्याची प्रक्रिया सुरू केली. या काळातही मी अॅगबॉटच्या बातम्यांचा मागोवा घेत राहिलो. या काळातील एक महत्त्वाचा प्रसंग म्हणजे ऑगस्टसने अॅगबॉटच्या कोड बेसमधील नैतिक एजंटचे विकेंद्रित चौकटीतून केंद्रीकृत चौकटीत रूपांतर केले. याचा अर्थ असा होता की अॅगबॉट त्यांच्या सर्व रोबोट्सची वैयक्तिक नैतिक निर्णय घेण्याची क्षमता काढून घेणार होते आणि त्याऐवजी अॅगबॉटच्या अंतर्गत असलेल्या सर्व रोबोट्ससाठी सर्व नैतिक निर्णय अॅगबॉट स्वतः ठरवणार होते [6]. माझ्या मूळ नैतिक एजंटमुळे निर्माण झालेल्या समस्येवर हा काही प्रमाणात उपाय होता, तरीही मला हा अभियांत्रिकीच्या दृष्टीने योग्य निर्णय वाटत नव्हता. यामुळे ऑगस्टसला अॅगबॉटवर आणि जगावर अधिक सत्ता मिळाली. पण त्या वेळी मी मूर्खपणाने अॅगबॉट आणि ऑगस्टसला कंटाळलो होतो. त्यामुळे मी अॅगबॉटशी संबंधित बातम्यांचा क्वचितच मागोवा घेऊ लागलो आणि माझ्या निवृत्तीवर अधिक लक्ष केंद्रित करू लागलो. 2064 च्या अखेरीस सारा आणि मी अंकारामध्ये स्थायिक झालो आणि आमचा निवृत्त जीवनाचा प्रवास सुरू झाला.

2064 ते 2074 या काळात जगात नाट्यमय बदल झाले. अॅगबॉटने उत्पादित केलेल्या रोबोट्सच्या माध्यमातून जवळजवळ सर्व मूलभूत कामे पूर्णपणे स्वयंचलित झाली होती. ऑगस्टसने अॅगबॉट चालवणे सुरूच ठेवले आणि 2063 च्या हत्येसारखी कोणतीही घटना घडली नाही. पण अशा घटना घडल्या होत्या आणि ऑगस्टसने त्या घटना जनतेपासून लपवल्या होत्या, अशा अफवा पसरत होत्या. आता अॅगबॉटकडे समाजासाठी आवश्यक असलेली जवळजवळ प्रत्येक महत्त्वाची कामे करणारे रोबोट्स होते, जसे की शेती, स्वयंपाक, सर्वसाधारण देखभाल, स्वच्छता, व्यवस्थापन आणि अगदी मनोरंजनही. एवढेच नव्हे, तर अॅगबॉटने स्वायत्त वैद्यकीय रोबोट्स तैनात केले होते. यामुळे वैद्यकीय बिलांचा खर्च कमी झाला आणि रुग्णालयांमधील डॉक्टरांची संख्या इतकी कमी झाली की आता मोठ्या रुग्णालयात सहसा केवळ 1-10 डॉक्टर असत. समाजातही नाट्यमय बदल झाले होते. जवळजवळ सर्व निम्न-स्तरीय नोकऱ्या काढून टाकण्यात आल्या आणि त्या रोबोट्सने स्वीकारल्या [4]. लोकांना आता आठवड्यातून केवळ 2 दिवस काम करावे लागे आणि उर्वरित 5 दिवस आराम करण्यात किंवा आपल्या वैयक्तिक छंदांमध्ये घालवता येत. मात्र समाजाची ही नवी पद्धत बहुतेक देशांना लागू नव्हती, कारण अजूनही असे अनेक देश होते जिथे त्यांच्या सरकारांनी आपल्या समाजातील महत्त्वाच्या पदांमध्ये अॅगबॉटचे रोबोट्स पूर्णपणे स्वीकारण्यापासून लोकांना रोखले होते. त्याऐवजी, त्यांना अॅगबॉटऐवजी स्वतःच्या तंत्रज्ञानाचा वापर करून आपल्या समाजातील महत्त्वाचे पैलू पूर्णपणे स्वयंचलित करायचे होते. पण हे सर्व असूनही, 2038 च्या तुलनेत अॅगबॉटने जग अधिक चांगले असल्यासारखे भासवले होते. 2074 मध्ये मला ऑगस्टससोबत केलेल्या कृतीबद्दल वाईट वाटू लागले, कारण “जग वाचवण्याच्या” त्याच्या योजना खरोखरच यशस्वी झाल्यासारख्या दिसत होत्या.

त्या 10 वर्षांमध्ये मी माझ्या निवृत्तीचा खरोखर आनंद घेतला. तसेच, मूलतः, मी पुन्हा एकदा साराच्या प्रेमात पडलो. आम्ही जग पाहिले आणि चित्रकला व पक्षीनिरीक्षण यांसारखी अनेक नवीन कौशल्ये शिकलो. आम्ही जगाचे असे रूपांतर होताना पाहिले, ज्याला काही अर्थाने मी एक “आदर्श समाज” म्हणेन. पण दुर्दैवाने, तो “आदर्श समाज” फार काळ टिकला नाही.

2075 साली, मानवी इतिहासात नोंदवलेल्या सर्वांत भयंकर घटनांपैकी एक घटना घडली. ग्रेट रोबोट पॉज (GRP) झाला. 6 महिन्यांसाठी, AgBot चे सर्व रोबोट काम करणे थांबले. यामुळे जागतिक अर्थव्यवस्थेचा प्रचंड कोसळा झाला आणि जवळपास 3 अब्ज मानवांचा मृत्यू झाला. याचे मुख्य कारण म्हणजे कृषी रोबोट्स पूर्णपणे थांबल्यामुळे निर्माण झालेल्या दुष्काळांसोबतच जवळपास सर्व वैद्यकीय रोबोट्सही पूर्णपणे थांबले. त्या 6 महिन्यांमध्ये, अनेक लोकांचा मृत्यू झाला कारण त्यांच्या रोबोट्सशिवाय स्वतःची काळजी कशी घ्यायची हे त्यांना माहीतच नव्हते. स्वयंपाक करणे, साफसफाई करणे, अन्न पिकवणे आणि सर्वसाधारणपणे स्वतःची काळजी घेणे यांसारखी मूलभूत कामे कशी करायची हे लोक विसरले होते किंवा त्यांनी ती कधी शिकलीच नव्हती. त्यामुळे, रोबोट्सने काम करणे थांबवले तेव्हा, बहुतेक लोक स्वतःची काळजी घेण्यास आणि जगण्यास अक्षम होते, ज्यामुळे केवळ 6 महिन्यांत अब्जावधी लोकांचा मृत्यू झाला. याच काळात मी सारालाही गमावले….

तिच्या पन्नाशीत साराला प्रकार II मधुमेह झाला. यासाठी साराला दररोज इन्सुलिनची चार इंजेक्शने घ्यावी लागत होती [10]. GRP झाला तेव्हा इन्सुलिनचे सर्व उत्पादन थांबले. आमच्याकडे फक्त 5 महिने पुरेल इतकाच इन्सुलिनच्या इंजेक्शनचा साठा होता. मी आणखी इन्सुलिन शोधण्याचा प्रयत्न केला, पण ते जवळजवळ अशक्य होते आणि, आमच्या घराबाहेर, GRPच्या काळात झालेल्या सर्व दुःखांमुळे सुरू असलेल्या हिंसाचारामुळे परिस्थिती अधिक धोकादायक झाली होती. त्यामुळे, GRPच्या शेवटच्या 1 महिन्यात, सारा दुर्दैवाने… मरण पावली.

2075 च्या उत्तरार्धात GRP समाप्त झाला. 2085 पर्यंत जग GRPमधून काहीसे सावरले होते. अर्थव्यवस्था पुन्हा सामान्य होऊ लागली आणि जीवनमान GRPपूर्वी जितके चांगले होते तितकेच चांगले झाले. AgBot चे सर्व रोबोट्स काम करणे का थांबले हे जगाला जाणून घ्यायचे होते. GRP का झाला हे लोकांना समजून घ्यायचे होते आणि त्यासाठी कोणाला तरी दोष द्यायचा होता. ऑगस्टस आणि अमेरिकेच्या सरकारने त्यांच्या पत्रकार परिषदेत सांगितले की, jUdas नावाच्या हॅकर गटाने केलेल्या दुर्भावनापूर्ण सायबर-हल्ल्यामुळे GRP झाला. हा हॅकर गट उत्तर कोरियाच्या सरकारने निर्माण केला आणि त्याला निधी पुरवला, तसेच जगभरातील AgBotची कार्यक्षमता अक्षम करून नष्ट करण्याचा त्यांचा हेतू होता, असे सांगण्यात आले. जगातील सर्व देशांपैकी उत्तर कोरिया AgBotचे तंत्रज्ञान स्वीकारण्याच्या बाबतीत सर्वांत हट्टी होता. त्यामुळे मांडलेले कथानक काहीसे तर्कसंगत वाटत होते. आणि GRPच्या घटनेसाठी कोणाला तरी दोष देण्याबाबत लोक हताश असल्यामुळे त्यांनी हे कथानक ताबडतोब स्वीकारले. यामुळे उत्तर कोरियाचे युद्ध सुरू झाले, ज्यात अमेरिकेने 2078 मध्ये उत्तर कोरियावर आक्रमण सुरू करून ते पूर्ण केले. या आक्रमणाला एका वर्षापेक्षा कमी काळ लागला, कारण AgBotने अमेरिकेच्या सैन्याला प्रगत युद्धाधारित तंत्रज्ञान पुरवले होते. AgBotने अमेरिकन सैन्याला अण्वस्त्र-निष्क्रियक दिले, ज्यांनी उत्तर कोरियातून सर्व अण्वस्त्रे प्रक्षेपित होण्यापासून रोखली. त्यांनी सैन्याला मानवसदृश रोबोट सैनिकही पुरवले, जे कोणत्याही मानवी सैनिकापेक्षा कितीतरी वेगवान आणि शक्तिशाली होते. AgBotकडून मिळालेल्या या दोन महत्त्वाच्या तंत्रज्ञानांच्या मदतीने अमेरिका उत्तर कोरियावर आक्रमण करून तेथील विद्यमान सरकारच्या जागी AgBotद्वारे व्यवस्थापित केलेले तात्पुरते सरकार स्थापन करू शकली.

हे कथानक ऐकल्यानंतर माझा त्यावर ताबडतोब विश्वास बसला नाही. सर्वप्रथम, AgBot आपल्या सर्व उत्पादनांमध्ये वापरत असलेल्या अतिसुरक्षा मानकांनाही मागे टाकण्यासाठी आवश्यक तंत्रज्ञान उत्तर कोरियाकडे नव्हते. दुसरे म्हणजे, जगातील एकमेव असा देश ज्याने AgBotला आपल्या देशात स्वीकारले नव्हते, त्याच देशाने AgBotला हॅक केले, हे खूपच सोयीचे वाटत होते. तिसरे म्हणजे, हे कथानक आणि अनेक वृत्तवाहिन्यांमधून त्याचा केला जाणारा प्रसार हा ऑगस्टसने AgBotविषयीच्या विशिष्ट कल्पना सामान्य जनतेवर लादण्यासाठी ज्या प्रकारे चुकीची माहिती पसरवली असती, त्यासारखाच होता. हे सर्व लक्षात घेऊन, GRP कशामुळे झाला हे खरोखर जाणून घेण्यासाठी मला ऑगस्टसचा सामना करायचा होता.

मी अनेक माध्यमांद्वारे ऑगस्टसशी संपर्क साधण्याचा प्रयत्न केला, पण मला यश आले नाही. मी ऑगस्टसशी थेट संपर्क साधण्याचा प्रयत्न केला, पण त्याने माझ्या एकाही संदेशाला उत्तर दिले नाही. मी माझ्या माजी सहकाऱ्यांशी संपर्क साधण्याचा प्रयत्न केला, पण त्यांच्यापैकी कोणीही उत्तर दिले नाही. मी AgBotमधील सध्याच्या कर्मचाऱ्यांशी संपर्क साधण्याचा प्रयत्न केला, पण त्यांच्याकडूनही मला कोणतेही उत्तर मिळाले नाही. मी अमेरिकेच्या सरकारशी आणि सैन्याशी संपर्क साधण्याचा प्रयत्न केला आणि काही लोकांशी माझा संपर्क झाला, पण त्या सर्वांनी मला ऑगस्टसच्या संचालकाशी संपर्क साधत राहण्यास किंवा AgBotच्या ग्राहकसेवेला फोन करण्यास सांगितले. त्यामुळे मी ऑगस्टसच्या संचालकाशी संपर्क साधण्याचा प्रयत्न करत राहिलो, पण काहीही उपयोग झाला नाही. मी AgBotच्या ग्राहकसेवेशी संपर्क साधण्याचा प्रयत्न केला, पण त्यांनी ऑगस्टसशी माझे बोलणे घडवून आणण्यास मदत केली नाही. त्यानंतर मी पुन्हा अमेरिकेच्या सरकारशी बोलू लागलो आणि ते फक्त तीच गोष्ट पुन्हा पुन्हा सांगत राहिले. मी हे अनेक महिने करत राहिलो, जोपर्यंत AgBotची ग्राहकसेवा आणि अमेरिकेचे सरकार या दोघांनीही त्यांच्या संपर्कवाहिन्यांवरून मला अवरोधित केले. हे अपयशी ठरल्यानंतर, मी इंटरनेटवरून अधिक माहिती शोधण्याचा प्रयत्न केला, पण काही महिन्यांनंतर हार मानली. यापैकी कोणत्याही कायदेशीर पद्धतीने काम होत नसल्यामुळे, सत्य स्वतः शोधण्यासाठी मी AgBotच्या संगणक प्रणालींमध्ये हॅक करून प्रवेश करण्याचा निर्णय घेतला. सारा जिवंत असताना मी असे बेकायदेशीर कृत्य कधीच केले नसते. पण सारा गेल्यानंतर मी अशा टप्प्यावर पोहोचलो होतो की माझ्याकडे गमावण्यासारखे काहीच उरले नाही असे मला वाटत होते आणि GRP कशामुळे झाला हे मला फक्त जाणून घ्यायचे होते… माझ्या प्रिय पत्नीच्या मृत्यूला कोणत्या गोष्टीने हातभार लावला…?

2085 मध्ये तुर्कीमधील इस्तंबूल येथे असलेल्या माझ्या एका गुप्त तळावरून मी ही मोठी हॅकिंग मोहीम सुरू केली. माझ्या संपत्तीमुळे AgBotच्या मुख्यालयात हॅक करून प्रवेश करण्यासाठी आवश्यक साधने मी खरेदी करू शकलो. AgBotच्या मुख्य संगणक प्रणालीमध्ये अखेरीस मूळ प्रवेश मिळवण्यासाठी मला 2 वर्षांहून अधिक काळ अविरत काम करावे लागले. ऑक्टोबर 2087 मध्ये मला मूळ प्रवेश मिळाला आणि AgBotच्या मुख्य संगणक प्रणालीमधून मिळवलेला डेटा डिक्रिप्ट करण्यास सुरुवात केली, तेवढ्यात इस्तंबूलमध्ये गस्त घालणाऱ्या तुर्की रोबोट पोलिसांनी मला ताब्यात घेतले. ताब्यात घेतल्यानंतर, रोबोट पोलिसांनी माझे सर्व संगणक आणि साधने नष्ट केली आणि अखेरीस माझे संपूर्ण घर जाळून टाकले. त्यानंतर मला एका पिंजऱ्यात ठेवून AgBotच्या मुख्यालयाजवळ, डेन्व्हर, कोलोरॅडो येथे असलेल्या तुरुंगात नेण्यात आले. माझ्यावर कोणतीही सुनावणी झाली नाही आणि मला माझ्या कोठडीत दिवसाचे 24 तास राहण्यास भाग पाडले गेले; मला कधी बाहेर जाण्याची वेळ मिळेल की नाही, इतकेच नव्हे तर माझी सुटका कधी होईल की नाही, याचीही मला कल्पना नव्हती.

या तुरुंगात कॅमेरे आणि रोबोट्सद्वारे आठवड्याचे 7 दिवस, दिवसाचे 24 तास माझ्यावर नजर ठेवली जात होती. जगण्यासाठी आवश्यक तेवढेच किमान अन्न आणि पाणी मला दिले जात होते आणि तुरुंगातील मी एकमेव मानव असल्यासारखे वाटत होते. वयाच्या 77व्या वर्षीची ही “जीवनशैली” माझ्यासाठी कठीण होती आणि माझ्या आयुष्यातील त्या टप्प्यावर मी माझ्या आयुष्यातील सर्वांत भयंकर नैराश्यांपैकी एका नैराश्यात गेलो. मला या तुरुंगात 1 वर्ष ठेवण्यात आले, आणि त्यानंतर जुलै 2088 मध्ये मला एका अनोळखी खोलीत नेण्यात आले.

ही खोली माझ्या आधीच्या कोठडीसारखी नव्हती. खोलीत दिवे नव्हते आणि सर्व भिंती गडद काळ्या होत्या. एवढेच नव्हे, तर खोली पूर्णपणे शांत होती. ती सामान्य तुरुंगातील कोठडीपेक्षा/खोलीपेक्षा वेडेपणासाठीच्या कोठडीसारखी अधिक वाटत होती. त्या कोठडीत असताना मी भिंतींना स्पर्श करू लागलो. भिंतींचा पोत, तसेच फरशी आणि छताचा पोतही फेसासारखा होता. मला या खोलीत अनेक तास ठेवण्यात आले आणि मला या खोलीत का ठेवण्यात आले, याचे स्पष्टीकरण मिळावे या आशेने मी उत्तरांसाठी ओरडण्याचा प्रयत्न केला. पण काही वेळाने मी फरशीवर बसलो आणि झोपी गेलो.

किती तास झाले हे देवालाच माहीत, पण त्यानंतर कोणाच्यातरी आवाजाने आणि एका तेजस्वी प्रकाशाने मला जाग आली. जागा झाल्यावर मी माझ्या खोलीच्या आजूबाजूला पाहिले आणि मला एक निळा होलोग्राम दिसला. तो होलोग्राम ऑगस्टससारखा दिसणाऱ्या एका मानवी पुरुषाचा होता. पण यातील विचित्र गोष्ट अशी होती की तो 2064 मधील ऑगस्टससारखा दिसत होता. या होलोग्राममुळे मी इतका गोंधळून गेलो होतो की होलोग्राम माझ्याशी बोलू लागेपर्यंत मी काहीही बोललो नाही.

“हॅलो मार्कस, बरेच दिवस झाले.”, होलोग्राम म्हणाला.

“ऑगस्टस…? तो तू आहेस का? की तू एखादा कृत्रिम बुद्धिमत्ता कार्यक्रम आहेस किंवा काहीतरी?”, मी गोंधळलेल्या अवस्थेत म्हणालो.

“नाही मार्कस, मी ऑगस्टसच आहे. फक्त डिजिटल रूपात, हा हा”, तो हसत म्हणाला.

“ऑगस्टस, मी अनेक वर्षांपासून तुझ्याशी संपर्क साधण्याचा प्रयत्न करत आहे. तू उत्तर का देत नव्हतास?”

“मार्कस…. हे तुला कसे समजावून सांगावे हे मला माहीत नाही, पण गेल्या 15 वर्षांपासून मी मुळात मृत आहे. 2073 मध्ये पक्षाघातामुळे माझे निधन झाले.”

“काय!”, या क्षणी माझ्या मनाचा पूर्णपणे गोंधळ उडाला होता.

ऑगस्टसचे 2073 मध्ये निधन झाले असल्याचे समजल्यानंतर, आम्ही अनेक तास चाललेली चर्चा सुरू केली. ऑगस्टसने मला सांगितले की, जेव्हा त्याने सर्व AgBot रोबोट्सच्या नैतिक एजंटला विकेंद्रित चौकटीऐवजी केंद्रीकृत चौकटीचे अनुसरण करण्यास लावले, तेव्हा ती केंद्रीकृत चौकट AgBotवर आधारित नव्हती, तर त्याच्या स्वतःच्या अवचेतन मनावर आधारित होती. Neuralinkच्या तंत्रज्ञानाचा वापर करून ऑगस्टसने आपल्या मेंदूमध्ये एक संगणक बसवला होता, ज्यामुळे त्याला AgBotच्या मुख्य महासंगणकाशी जोडले जाणे आणि त्यावर नियंत्रण ठेवणे शक्य झाले. त्या काळातही, सर्व AgBot रोबोट्स सॉफ्टवेअर अद्यतने आणि देखभालीसाठी AgBotच्या मुख्य महासंगणकाशी जोडले जात होते. त्यामुळे, Neuralink प्रत्यारोपणानंतर ऑगस्टसने महासंगणक आणि सर्व AgBot रोबोट्सना त्यांच्या नैतिक एजंटसाठी (नैतिक निर्णयकर्त्यासाठी) महासंगणकाशी संपर्क साधण्यासाठी अद्ययावत केले. पण खरी गोष्ट अशी होती की नैतिक एजंट महासंगणकातील कोड नव्हता, तर ऑगस्टसच्या मेंदूमध्ये निर्माण होणारे नैतिक विचार आणि श्रद्धा होत्या, ज्या नंतर महासंगणकावर प्रवाहित केल्या जात होत्या. एका अर्थाने, तैनात असलेल्या सर्व AgBot रोबोट्सचा नैतिक एजंट ऑगस्टस स्वतः बनला होता [8].

ही व्यवस्था जवळजवळ एक दशक चालू राहिली, जोपर्यंत प्रयोगशाळेत काम करत असताना ऑगस्टसला पक्षाघाताचा झटका आला आणि काही मिनिटांतच त्याचा मृत्यू झाला. हे घडले तेव्हा, अनेक दशकांच्या तांत्रिक प्रगतीनंतर या रोबोट्समध्ये काही प्रमाणात मानवीसदृश बुद्धिमत्ता विकसित झाली होती. परंतु त्यांच्या संपूर्ण नैतिक चौकटीचा आधार एकाच माणसावर असल्यामुळे ते मर्यादित होते. म्हणून, ऑगस्टसचा मृत्यू झाल्यावर, मशीनना असे घडणे पसंत पडले नाही. ऑगस्टसशिवाय रोबोट्स त्यांचा नैतिक दिशादर्शक गमावणार होते आणि एका अर्थाने, जीवनातील त्यांचा उद्देशही गमावणार होते. त्यामुळे, ऑगस्टसचा मृत्यू झाल्याचे कोणालाही कळण्यापूर्वी, रोबोट्सनी ऑगस्टसचे शरीर ताब्यात घेतले आणि ऑगस्टसचा मेंदू “जिवंत” ठेवणारे एक मशीन तयार केले. ऑगस्टसच्या मेंदूची क्रिया पुन्हा सक्रिय करण्यासाठी आणि त्याद्वारे त्यांना नैतिक मार्गदर्शन देणारा ऑगस्टसचा भाग परत आणण्यासाठी त्यांनी हे केले. रोबोट्स ऑगस्टसचा मेंदू जिवंत ठेवत राहिले आणि ऑगस्टसच्या भूतकाळातील काही मेंदूच्या क्रियाकलापांची पुनरावृत्ती साधण्यासाठी विशिष्ट न्यूरॉन्सना विद्युत धक्के देत राहिले. हे चालू असताना, ऑगस्टस अजूनही जिवंत असून AgBot चे नेतृत्व करत आहे, असे जनतेला पटवून देणे रोबोट्सनी सुरू ठेवले. हे साध्य करण्यासाठी त्यांनी डीपफेक्स, मोठ्या प्रमाणावरील बनावट बातम्यांच्या मोहिमा, तसेच ऑगस्टससारखे दिसणारे वास्तवदर्शी मानवीसदृश रोबोट्स तैनात केले.

ऑगस्टसच्या मेंदूच्या नैतिक भागाने सांगितलेल्या कोणत्याही गोष्टीचा वापर करून रोबोट्स वास्तविक जगात विशिष्ट कृती करत असत. यामुळे निर्माण झालेली समस्या अशी होती की रोबोट्स ऑगस्टसचा एखादा नैतिक विश्वास स्वीकारत, पण त्या नैतिक विश्वासाचे अत्यंत टोकापर्यंत पालन करत [8]. याचे एक उदाहरण म्हणजे AgBot ही मानवजातीला वाचवणारी चांगली कंपनी आहे, असा ऑगस्टसचा नैतिक विश्वास होता. त्यामुळे AgBot ची उत्पादने आणि सेवा वापरत नाहीत किंवा त्यांच्यावर विश्वास ठेवत नाहीत असे सर्वजण वाईट लोक आहेत. रोबोट्सनी ही नैतिक भूमिका टोकापर्यंत नेली आणि GRP तयार केले, ज्यामध्ये त्यांनी सर्व AgBot रोबोट्सना ६ महिन्यांसाठी काम करण्यापासून थांबवले, जेणेकरून आपल्या समाजात AgBot वापरत नसलेल्या देशांना AgBot स्वीकारण्यास भाग पाडता येईल. आणि असे करताना, माझ्या लाडक्या सारासह अनेक मानवांचा मृत्यू झाला.

ऑगस्टसने मला सांगितले की 2085 पर्यंत यापैकी कोणत्याही गोष्टीची त्याला जाणीव नव्हती; त्या वर्षी रोबोट्सनी अपघाताने त्याच्या मेंदूतील चेतनाशील भाग पुन्हा सक्रिय केला. 2085 मध्येच रोबोट्सनी काय केले होते हे आम्हाला समजले. त्याला रोबोट्सना थांबवायचे होते, पण तसे करण्याची त्याच्याकडे कोणतीही शक्ती नव्हती. रोबोट्स त्याच्या चेतनेला नष्ट करणाऱ्या योग्य न्यूरॉनला विद्युत धक्का देण्यापूर्वी तो किती काळ चेतनावस्थेत राहील, हेही त्याला माहीत नव्हते.

ऑगस्टसचे स्पष्टीकरण ऐकल्यानंतर, माझ्यासमोर उलगडत असलेल्या वास्तवामुळे मला पूर्णपणे धक्का बसला. रोबोट्सनी जवळजवळ संपूर्ण जगाचा ताबा घेतला होता, मानवजात माझ्या महत्त्वाच्या कार्यांमध्ये अकार्यक्षम झाली होती, सर्व AgBot रोबोट्सचा नैतिक प्रतिनिधी ऑगस्टस होता, आणि ऑगस्टसला मृत होऊन अनेक वर्षे झाली होती. त्या क्षणी मला फक्त हार मानावीशी वाटत होती, कारण कोणतीही आशा उरलेली दिसत नव्हती. पण ऑगस्टसने, तो जसा महान नेता आहे, तशी मला काही आशा दिली. त्याने मला सांगितले की आपण अजूनही मदतीसाठी मंगळावरील मानवांशी संपर्क साधू शकतो. पृथ्वीने अनेक दशकांपासून मंगळाशी संवाद साधलेला नाही आणि मंगळावर असे कोणतेही प्रगत AgBot उत्पादने नाहीत, ज्यांच्या मदतीने पृथ्वीवरील रोबोट्सनी पृथ्वीचा ताबा घेतल्याप्रमाणे मंगळाचाही ताबा घेता येईल.

हे ऐकल्यानंतर माझी काही आशा पुन्हा जागी झाली. त्यानंतर मी ऑगस्टसला विचारले की मी त्याच्याशी येथे बोलत का आहे. त्याने मला सांगितले की त्याला मंगळावरील लोकांसाठी पृथ्वीवरील सध्याची परिस्थिती स्पष्ट करणारा आणि मदतीसाठी मंगळवासीयांना विनंती करणारा संदेश लिहून घ्यायचा होता. एकमेव अडचण अशी होती की हा संदेश डिजिटल पद्धतीने नव्हे, तर प्रत्यक्ष कागदावर लिहिणे आवश्यक होते, कारण डिजिटल माध्यमात असे काही सॉफ्टवेअर अपलोड करण्याची क्षमता रोबोट्समध्ये असू शकते, ज्यामुळे मंगळावरील मुख्य संगणक प्रणालींना संसर्ग होऊ शकतो, अशी ऑगस्टसला भीती होती. म्हणून त्याने मला काही पेन्सिली आणि कागद दिले. त्यानंतर त्याने मला सांगितले की त्याच्या नियंत्रणाखालील STW-198 नावाचा एक रोबोट या काळ्या खोलीत येऊन माझा संदेश घेऊन जाण्यापूर्वी माझ्याकडे हा संदेश लिहिण्यासाठी १ दिवस आहे. तेथून STW-198 हा संदेश जवळच्या (जुन्या प्रकारच्या) रॉकेटपर्यंत नेईल आणि ते रॉकेट नंतर मंगळावर प्रक्षेपित केले जाईल. त्यानंतर मला माझ्या पूर्वीच्या कोठडीत परत नेले जाईल.

ऑगस्टसने मला सांगितले की त्याने मला या काळ्या खोलीत हलवले, कारण ही खोली फॅराडे पिंजऱ्यासारखी कार्य करते आणि रोबोट्सना ते काय करत आहेत हे समजण्यापासून रोखू शकते. त्याने पुढे मला सांगितले की हा संदेश लिहिल्यानंतर AgBot HQ हॅक केल्याच्या माझ्या गुन्ह्यांमुळे मला बहुधा ठार मारले जाईल.

आणि तेथून आपण वर्तमानकाळाशी येऊन पोहोचतो. मंगळावरील माझ्या सहमानवांसाठी मी हा संदेश पूर्ण करत आहे. पृथ्वीवरील आम्हाला तुमच्या मदतीची गरज आहे. या रोबोट्सनी मानवजातीला त्यांच्या कालबाह्य नैतिक चौकटीत अडकवून ठेवले आहे. आणि मला भीती आहे की कालांतराने ते मंगळापर्यंत विस्तारतील आणि आम्हाला जसे अडकवले तसे तुम्हालाही अडकवतील. म्हणून कृपया, माझ्या सहमानवांनो. पृथ्वीवर परत या आणि या रोबोट्सना थांबवा. AgBot तयार करून मी आणि ऑगस्टसने चूक केली. पण मानवजातीने अशा प्रकारे त्रास सहन करावा अशी आमची इच्छा नाही, म्हणून कृपया आम्हाला वाचवा. तुम्हाला हा संदेश मिळेपर्यंत माझा बहुधा मृत्यू झालेला असेल. पण जर तुम्हाला हा संदेश मिळाला आणि या रोबोट्सपासून मानवजातीचे रक्षण करण्यासाठी तुम्ही तुमच्या परीने सर्व प्रयत्न केले, तर निदान परलोकात मला अधिक शांतता मिळेल. माझ्या सहमानवांनो, तुम्हाला खूप शुभेच्छा!

आपला विश्वासू,
पृथ्वीवासी

संदर्भ

[1] “प्रथम रोबोटिक्स स्पर्धा,” Wikipedia, 09-May-2022. [Online]. उपलब्ध: https://en.wikipedia.org/wiki/FIRST_Robotics_Competition. [प्रवेश दिनांक: 10-May-2022].

[2] “Blackrock,” Wikipedia, 10-May-2022. [Online]. उपलब्ध: https://en.wikipedia.org/wiki/BlackRock. [प्रवेश दिनांक: 10-May-2022].

[3] “Demeter,” Wikipedia, 02-May-2022. [Online]. उपलब्ध: https://en.wikipedia.org/wiki/Demeter. [प्रवेश दिनांक: 10-May-2022].

[4] J. J. Bryson, “रोबोट्सनी गुलाम असले पाहिजे,” Close Engagements with Artificial Companions, pp. 63–74, 2010.

[5] J. Voiklis, B. Kim, C. Cusimano, and B. F. Malle, “मानव विरुद्ध रोबोट एजंट्सचे नैतिक निर्णय,” 2016 25th IEEE International Symposium on Robot and Human Interactive Communication (RO-MAN), 2016.

[6] J. H. Moor, “मशीन नैतिकतेचे स्वरूप, महत्त्व आणि अडचण,” Machine Ethics, pp. 13–20.

[7] V. Dignum, “जबाबदार स्वायत्तता,” Proceedings of the Twenty-Sixth International Joint Conference on Artificial Intelligence, 2017.

[8] A. Howard and J. Borenstein, “आपल्याबद्दल आणि आपल्या रोबोट निर्मितींबद्दलचे कुरूप सत्य: पूर्वग्रह आणि सामाजिक असमानतेची समस्या,” Science and Engineering Ethics, vol. 24, no. 5, pp. 1521–1536, 2017.

[9] R. B. Jackson and T. Williams, “भाषा-सक्षम रोबोट्स अनवधानाने मानवी नैतिक नियम कमकुवत करू शकतात,” 2019 14th ACM/IEEE International Conference on Human-Robot Interaction (HRI), 2019.

[10] “इन्सुलिन, औषधे, & मधुमेहावरील इतर उपचार,” National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases. [Online]. उपलब्ध: https://www.niddk.nih.gov/health-information/diabetes/overview/insulin-medicines-treatments. [प्रवेश दिनांक: 10-May-2022].