پروژهٔ علاقه‌مندی سال ۲۰۱۴
هشدار
این پروژه در بهار ۲۰۱۴، زمانی که ۱۴ ساله و در دورهٔ راهنمایی بودم، ایجاد شد. اکنون بسیار قدیمی است و من در آن زمان آدم متفاوتی بودم. بنابراین، لطفاً درک کنید که ممکن است اشتباهات املایی و دستوری وجود داشته باشد. علاوه بر این، ممکن است این کار بی‌فایده و ناقص به نظر برسد، زیرا موضوع بسیار پیچیده است و من در آن زمان فقط یک دانش‌آموز دورهٔ راهنمایی بودم.
پیشینه
بهار ۲۰۱۴ بود و من مشغول به پایان رساندن ماه‌های پایانی تحصیل خود در دورهٔ راهنمایی بودم. پروژهٔ نهایی ما برای به پایان رساندن دورهٔ راهنمایی، پروژهٔ علاقه‌مندی بود. تا جایی که به یاد دارم، پروژهٔ علاقه‌مندی پروژه‌ای چندماهه بود که در آن به ما فرصت داده می‌شد موضوعی را انتخاب کنیم، دربارهٔ آن تحقیق کنیم و آنچه را آموخته بودیم ارائه دهیم.
در آن زمان، رؤیا/هدف من این بود که وارد حوزهٔ فیزیک کوانتومی شوم و روزی شرکتی راه‌اندازی کنم که در آن بتوانیم رایانه‌های کوانتومی بسازیم و به بازار عرضه کنیم. مطمئن نیستم این رؤیای کارآفرینانه از کجا آمده بود، اما حتی در آن زمان نیز به شکلی همیشه وجود داشت.
با دانستن این موضوع و به دلیل انگیزه‌ام برای ورود به فیزیک کوانتومی، تصمیم گرفتم پروژهٔ علاقه‌مندی‌ام دربارهٔ موضوع تله‌پورتیشن کوانتومی (QT) باشد؛ یعنی انتقال اطلاعات کوانتومی از یک فرستنده به یک گیرنده در مکان‌های متفاوت.
برای این پروژه، کاملاً جدی و افراطی عمل کردم. به یاد دارم که هر روز ساعت‌ها فقط تحقیق می‌کردم. ده‌ها ساعت ویدئو در یوتیوب تماشا می‌کردم. به کتابخانهٔ محلی‌مان می‌رفتم تا کتاب‌هایی دربارهٔ فیزیک کوانتومی بگیرم و ده‌ها ساعت را صرف خواندن آن کتاب‌ها می‌کردم. همچنین به یاد دارم که ده‌ها ساعت در وب، عمدتاً در ویکی‌پدیا، جست‌وجو می‌کردم تا سعی کنم این موضوع پیچیده را بفهمم.
در این مدت، عمدتاً با دست، صفحات زیادی یادداشت برداشتم. این یادداشت‌ها بسیار دقیق و زیبا نوشته شده بودند. هنوز هم تا امروز به آن‌ها افتخار می‌کنم. همچنین زمان زیادی را صرف نوشتن مقاله‌ام و آماده‌کردن ارائه‌ام کردم.
پس از هفته‌ها/ماه‌ها کار روی این پروژه، من و هم‌کلاسی‌هایم فرصت یافتیم کارهایمان را برای معلمان، والدین و دانش‌آموزان دیگر ارائه کنیم. در پایان، به یاد دارم که در این پروژه نمرهٔ A گرفتم و این علاقه به فیزیک کوانتومی را با خودم به دبیرستان بردم.
در دوران دبیرستان، پس از گذراندن چند کلاس فیزیک، متوجه شدم که در واقع آن‌قدرها هم در فیزیک خوب نیستم. می‌توانستم آن را انجام دهم و سعی می‌کردم از آن لذت ببرم، اما برایم طبیعی نبود. ساعت‌ها و ساعت‌ها وقت می‌گذاشتم تا موضوعات پیچیده را بفهمم، اما در نهایت می‌دیدم بیشتر هم‌کلاسی‌هایم همان کار را در کمتر از یک ساعت انجام می‌دهند. در این مدت، همچنین بررسی کردم که فیزیک در دانشگاه چگونه خواهد بود و به این نتیجه رسیدم که اصلاً به‌اندازهٔ کافی خوب نیستم که در فیزیک موفق باشم. به دلیل همهٔ این موارد و این واقعیت که نخستین و تنها نمرهٔ C خود در دبیرستان را در ترم اول AP Physics C گرفتم، به این نتیجه رسیدم که فیزیک کوانتومی را به‌عنوان شغل آینده‌ام دنبال نخواهم کرد. فکر می‌کنم برای موفقیت واقعی در زندگی، باید کارهایی را انجام دهید که از آن‌ها لذت می‌برید و در آن‌ها عالی هستید. من از فیزیک لذت می‌برم و برای آن احترام قائلم، اما در آن عالی نیستم. بنابراین، در آن دوران، ابتدا مهندسی مکانیک و سپس علوم کامپیوتر را در دبیرستان امتحان کردم. تا زمانی که وارد دانشگاه شدم، سرانجام علوم کامپیوتر را انتخاب کردم و به آن متعهد شدم.
اما این پروژهٔ کامل تجربه‌ای عالی بود که هنوز هم با علاقه به آن نگاه می‌کنم. این پروژه به من اجازه داد خیلی زود دربارهٔ چیزی که می‌خواستم از نظر شغلی دنبال کنم فکر کنم. همچنین به من اجازه داد چیز جالبی یاد بگیرم و به من یادآوری کرد که از یادگیری و ساختن لذت می‌برم.
محتوا
notes.pdf
یادداشت‌هایی که هنگام تحقیق دربارهٔ موضوعم برداشتم. آن‌ها دست‌نویس بودند و به‌صورت یک فایل PDF اسکن شدند.
essay.pdf
مقالهٔ نهایی پروژه که برای نمره‌دهی به معلمم تحویل داده شد.
presentation.pdf
ارائهٔ پاورپوینتی که برای ارائه‌های خودمان ایجاد کردم.